Έκλεισε ακόμα ένας κύκλος ‘εορτασμού’ του Πολυτεχνείου: οι γνωστοί κυβερνητικοί/καθεστωτικοί δάκτυλοι εξαπέλυσαν τις γνωστές ρητορικές καθώς και τους μπαχαλάκηδες -πράκτορες-προβοκάτορες τους στην συνήθη τους απόπειρα να εξαφανίσουν ένα ίσως από τα πιο τοξικά για τον Ολοκληρωτισμό μηνύματα της πρόσφατης σύγχρονης Ελληνικής Ιστορίας. Και αυτό το μήνυμα δεν εμπεριέχει άλλο από το σύνθημα αφ’ ενός «Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία» και την έννοια της Εξέγερσης-Επανάστασης αφ’ ετέρου. Τους βασικούς δηλαδή κοινωνικούς μοχλούς αλλά και δικλείδες ασφαλείας για την διεκδίκηση και διατήρηση μιας Ανθρωπιστικά βατής τουλάχιστον καθημερινότητας.

          Όσοι επιτίθενται στο Πολυτεχνείο το ίδιο ως Επέτειο, έννοια και Ιστορική αλήθεια και ΔΕΝ δηλώνουν ανοιχτά φιλοχουντικοί, ολοκληρωτιστές, αντιδημοκράτες και ανθέλληνες ενάντια στον Ελληνικό Λαό θα πρέπει να αναρωτηθούν γιατί και υπέρ ποιου πνέουν μένεα. Γιατί είναι ενάντια σε μια δράση Ιστορική που έγινε στο όνομα της Δημοκρατίας, των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και της Εθνικής Ανεξαρτησίας της Ελλάδας;

          Γιατί προσάπτουν στο Πολυτεχνείο το όνειδος του χειρισμού των Εθνικών θεμάτων της χούντας Ιωαννίδη;

Λες και το Πολυτεχνείο είπε και εξανάγκασε να γίνει η στάση στην Κύπρο κατά του Μακαρίου με τον τρόπο που έγινε και την χρονική στιγμή που έγινε και επί πλέον λες και το Πολυτεχνείο ήταν που εμπόδισε την αποστολή των Ελληνικών στρατευμάτων προς υποστήριξη της Κύπρου ενάντια στον Αττίλα ή το Πολυτεχνείο ήταν που είπε ότι η Κύπρος «κείται μακράν» αργότερα ή το Πολυτεχνείο κατέρριψε με φίλια πυρά το αεροπλάνο μας με τα παιδιά μας νωρίτερα.

          Λες και το Πολυτεχνείο φταίει που ο ένας δικτάτορας, ο Παπαδόπουλος, ο τόσο ‘ικανός’ στο να απομακρύνει επικίνδυνα στοιχεία που απειλούσαν την εξουσία του  σε εξορίες ή στον τάφο, μυστηριωδώς δεν απομάκρυνε τον Ιωαννίδη αλλά τον άφησε να αλωνίζει εν γνώσει του και να μηχανεύεται την δική του δικτατορία ενάντια σε αυτή του Παπαδόπουλου.

          Σκοπίμως δεν υπεισερχόμαστε σε αυτό το άρθρο στην μεθόδευση των ξένων και ιδιαιτέρως των Αμερικανών και του ΝΑΤΟ σε αυτήν την τραγική παρωδία που ακόμα μαστίζει την Κύπρο μας, ενώ σύμφωνα με τον Διεθνή Νόμο του ΟΗΕ και το μεταπολεμικό Δίκαιο του Πολέμου καμμία εισβολή δεν μπορεί να γίνει δεκτή ως νόμιμη και μετά το πέρας των εχθροπραξιών τα σύνορα επιστρέφουν στην πρότερη κατάσταση ασχέτως του ποιος ήταν νικητής της εχθροπραξίας.

Σκοπός αυτού του άρθρου είναι να διαλύσει το ένα και μοναδικό παραμύθι-μαύρη προπαγάνδα που η χούντα και οι επίγονοι της της Μεταπολίτευσης δημιούργησαν και καλλιέργησαν και καλλιεργούν γύρω από το Πολυτεχνείο:

Το ότι αυτό ευθύνεται δήθεν για τα βάσανα και την διχοτόμηση της Κύπρου μας. Την απόπειρα δηλαδή της χούντας να ρίξει τις πομπές και τα εγκλήματα της στους εχθρούς της, ακριβώς όπως και οι εγκληματίες της Ε.Ε. και του Ευρώ αποπειράθηκαν και προσπαθούν ακόμα να ρίξουν τις πομπές και τα εγκλήματα των τεράστιων κλοπών και υπεξαιρέσεις Εθνικού πλούτου, της κακοδιαχείρισης και πλιάτσικου που οδήγησε στην ‘κρίση’ στα θύματα της Κρίσης, τους Λαούς και ιδιαίτερα τον Ελληνικό Λαό.

          Το τραγικό πρόβλημα και έγκλημα διαρκείας που συντελείται στην Κύπρο μας δεν είναι και δεν θα μπορούσε να είναι συνέπεια του Πολυτεχνείου. Είναι αμιγώς και αποκλειστικά έγκλημα της χούντας και των Αμερικάνων αφεντικών της (τόσο αυτής του Παπαδόπουλου όσο και αυτής του Ιωαννίδη, και οι δύο τους προκάλυμμα-μάσκα των Αμερικανών που επιχειρούσαν και συνεχίζουν να επιχειρούν στην περιοχή μας χρησιμοποιώντας τις μεταπολιτευτικές τους μάσκες πλέον) με την συνεργεία όλης της Υφηλίου μέσω του ΟΗΕ που δέχεται να ανέχεται την παράνομη κατάληψη Κυπριακών εδαφών από τους Τούρκους τους οποίους και με την αρνησιδικία της και την άρνηση για οποιαδήποτε διορθωτική ενέργεια επί έργω και ουσιαστικώς στηρίζει.

          Όσοι δήθεν αντιμνημονιακοί ή ενάντιοι στην χούντα Τσίπρα-Καμμένου νοσταλγούν την χούντα Παπαδόπουλου, είτε δεδηλωμένα («… Παπαδόπουλος που μας χρειάζεται») είτε εμμέσως αλλά επί έργω βρίζοντας και ασελγώντας στην μνήμη του Πολυτεχνείου και επιχαίρωντας για όσους αρνούνται να την τιμήσουν ελπίζοντας ότι θα θαφτεί στην λήθη της Ιστορίας, θα πρέπει να σκεφτούν ότι τελικά δεν είναι δήθεν υπέρ του Έθνους και υπέρ της Δημοκρατίας, αλλά απλά έχουν βγει στην γύρα για να βρουν μια χούντα που θα εξυπηρετεί περισσότερο το δικό τους κοινωνικό υποσύνολο και τα προσωπικά τους συμφέροντα. Δηλαδή δεν τους πειράζει η χούντα, απλά τους πειράζει που δεν είναι από την σωστή μεριά της χούντας για την πάρτη τους.

          Οποιοσδήποτε είτε νοσταλγεί είτε ελπίζει στην έλευση οποιουδήποτε Ολοκληρωτικού Καθεστώτος (από την δικτατορία των τανκς έως την δικτατορία του Προλεταριάτου) ή χαίρεται με την ύπαρξη του παρόντος Ολοκληρωτικού Καθεστώτος (είτε των Μνημονίων είτε των ΣΥΡΙΖΟφρουρών είτε γενικώς του παρόντος κοινοβουλευτικού Ολοκληρωτισμού/κοινοβουλευτικής δικτατορίας) είναι απλά χουντικός και βεβαίως και ανθέλληνας και εχθρός του Λαού διότι καμμία χούντα βεβαίως δεν είναι εθνικά ανεξάρτητη. Καθότι κάθε χούντα είναι προϊόν επιβολής των λίγων επάνω στους πολλούς (είτε αυτοί οι λίγοι είναι συνταγματάρχες είτε είναι το Κόμμα είτε είναι τα στελέχη-γόνοι της πλουτοκρατίας και των καστών που ελέγχουν τον κάθε δικομματισμό, κλπ), εξαρτάται άμεσα από την οικονομική, πολιτική και στρατιωτική στήριξη κάποιων τρίτων συνήθως αλλοεθνών αλλά σίγουρα οικονομικών καρχαριών που σε καμμία περίπτωση δεν βάζουν το Έθνος, τον Λαό ή τα σύνορα πιο πάνω από το δικό τους κέρδος. Αντιθέτως το Έθνος, ο Λαός και τα σύνορα είναι είτε ο εχθρός τους (βλέπε τωρινές χούντες) είτε το κεφαλαιουχικό τους διαπραγματευτικό αγαθό (βλέπε όλες τις χούντες).

          Συνεπώς, όσοι κρύβονται πίσω από τους προδότες και χαφιέδες των χουντικών και ξενόφερτων μυστικών υπηρεσιών που είχαν εισχωρήσει στο Πολυτεχνείο και κατόπιν το καπηλεύτηκαν και εκμεταλλεύτηκαν τόσο για ίδιο συμφέρον όσο και για να στήσουν τις επόμενες χούντες της Μεταπολίτευσης (σαν το άγαλμα του Δεκαβάλα από το οποίο όλοι έφαγαν εκτός από τον αγνό και ειλικρινή πατρώτη Δεκαβάλα του οποίου το άγαλμα έστησαν) και να υπονομεύσουν σε δεύτερη φάση το Πολυτεχνείο όταν πλέον η κοινωνία θα είχε φτάσει σε τέτοιο σημείο που να υπάρχει κίνδυνος για ένα νέο Πολυτεχνείο (όπως έχουμε φτάσει σήμερα), θα πρέπει να σκεφτούν σε ποια κατηγορία ανήκουν:  σε αυτήν των χρησίμων ηλιθίων, σε αυτή των υποκριτών ή σε αυτή των εγκαθέτων.

 
 
Crimes Against Greeks.com (2015)