«Αρνήσου, αρνήσου, αρνήσου. Κατηγόρησε τους επικριτές σου για αυτό που κάνεις εσύ. Στην χειρότερη, πούλα τρέλα. Σε κάθε περίπτωση έχε πολύ θράσος και φώναζε όσο μπορείς και για όσο περισσότερο μπορείς ώστε να μην ακούγεται όποιος φωνάζει ότι είσαι γυμνός. Εν τέλει αν δεν το καταφέρνεις φτιάξε νόμο που να απαγορεύεις να το λένε και να το δείχνουν». Αυτό είναι που συμβαίνει από τότε που και επίσημα το «Όχι» έγινε «Ναι» και από τότε που οι κυβερνητικοί έλαβαν το πράσινο φως να κάνουν ό,τι χρειάζεται για να αρπάξουν ό,τι έχει απομείνει από περιουσία στους Έλληνες υπέρ των δικών τους αφεντικών που με τις δικές τους πλάτες πραγματοποιούν τα εγκλήματα τους.

          Αυτό το «Ιδιώνυμο» άρθρο δίωξης κατά του κινήματος/Μετώπου των Πολιτών κατά των πλειστηριασμών που ποινικοποιεί κάθε είδους εναντίωση στις τράπεζες και τους συμβολαιογράφους όσον αφορά την αρπαγή των περιουσιών με την αφορμή καταχρηστικών (καθ’ ότι είναι ήδη πληρωμένα από τις απανωτές ανακεφαλαιοποιήσεις) δανείων ή στυγνής και μη αναλογικής (άρα αντισυνταγματικής) υπερφορολόγησης θα είναι απλά το πρώτο πολλών.

          Εφ’ όσον η βούληση τόσο για τους πλειστηριασμούς όσο και για την στήριξη της ασυδοσίας, ανικανότητας, ανευθυνότητας και δολιότητας των τραπεζών και της υπερφορολόγησης/υπερ-εισφορολόγησης είναι πολιτική, όπως παραδέχτηκε και ο τσίπρας, τότε και η δίωξη εναντίον όσων εναντιώνονται σε αυτήν είναι πολιτική δίωξη.

          Για αυτό εξ’ άλλου εκ φύσεως και το άρθρο δίωξης είναι ιδιώνυμο (δηλαδή διώκει εξαιρετικά και όχι με τις ήδη υφιστάμενες διατάξεις που καλύπτουν σχετικές παραβάσεις νόμου, με σκοπό παραδειγματική τιμωρία και κατασταλτική επίδραση πολιτικής συμπεριφοράς ή φρονημάτων) και όχι άρθρο του κοινού και βασικού Ποινικού Κώδικα (ΠΚ).

          Αυτή την απλή αλήθεια την προδήλως πασιφανή δεν θα την παραδεχτούν ποτέ οι εγκληματίες και οι συνεργοί τους (βλέπε δικαστική ηγεσία), όπως δεν παραδέχονται αυτά που οι απλοί αριθμοί καταμαρτυρούν ή επικαλούνται ως γενικότητες εξαιρετικά ειδικές περιπτώσεις.

          Ο εγκληματίας (και ιδιαίτερα ο καθ’ έξιν εγκληματίας) ποτέ δεν παραδέχεται το έγκλημα του παρά μόνο αν εξαναγκαστεί και μόνο προς επιεικέστερη τιμωρία.

          Τώρα που ξεκίνησαν τα ιδιώνυμα ο μόνος τρόπος απαλλαγής από την μάστιγα της αρπαγής και της καταστολής είναι δια της Παλλαϊκής ανατροπής και καταβαράθρωσης με κάθε τρόπο αυτής της κυβερνητικής σπείρας/συμμορίας η οποία το μόνο που καταλαβαίνει είναι ο φόβος της σωματικής και οικονομικής/περιουσιακής τους ακεραιότητας.

          Με τους εγκληματίες δεν συζητάς καθώς δεν παίρνουν από λόγια και λογική και ούτε από αιτήματα και παρακλήσεις. Ο εγκληματίας το μόνο που καταλαβαίνει είναι ο φόβος και η βία (αυτό δηλαδή που και ο ίδιος ξέρει και μεταχειρίζεται) και μόνο σε αυτό ανταποκρίνεται.

          Χάρη στον φόβο και την βία που νόμιμα (άρθρα 22, 24 και 25 ΠΚ και 120Σ) παράγεται από την άμυνα των Πολιτών και του Λαού έχουν μέχρι στιγμής σταματήσει στην πλειοψηφία τους οι πλειστηριασμοί και χάρη σε αυτά μόνο μπορεί να σταματήσει και ο,τιδήποτε άλλο.

 
 
Crimes Against Greeks.com (2015)