Η ημέρα που ξημερώνει μετά το βράδυ των εκλογών της 20ης Σεπτεμβρίου 2015 δεν είναι ευχάριστη :

          Μαζί με ένα εκλογικό αποτέλεσμα το οποίο προκαλεί συναισθήματα θυμού και απελπισίας στον Ελληνικό Λαό και επαναφέρει το γνωστό μοτίβο της αποδοχής συνεπειών για μια κακή εκλογική επιλογή (του τύπου “εσύ φταίς με το τί έκανες στις εκλογές και σου αξίζει το αποτέλεσμα για αυτό κάτσε και ανέξου το“), ήδη ξεκίνησαν οι ανακοινώσεις για “σκληρό Μνημόνιο“, “κατασχέσεις“, κ.ά. . Κυριότερα, ‘έχουμε και την επίσημη ανακοίνωση της Ε.Ε. για “πολιτική σταθερότητα” που εξασφαλίζει την εφαρμογή του προαναφερόμενου σκληρού Μνημονίου με την απαραίτητη δόση ‘ικανοποίησης’.

          Όλα αυτά είναι εξαιρετικά τραυματικά και άσχημα. Είναι σίγουρο ότι το αργότερο από τον Οκτώβριο θα έχουμε να αντιμετωπίσουμε έναν λυσσασμένο ορυμαγδό και εκδικητικό σαδισμό από τον Ολλανδό ‘αντιβασιλέα’ που μας έχουν κουβαλήσει και που η τωρινή σύνθεση της βουλής έχει εγκαθιδρύσει μέχρι την ανατροπή της.

          Βεβαίως, η πραγματικότητα που θα αναλύσουμε σε επόμενο άρθρο, είναι εντελώς διαφορετική :

          Επί της ουσίας έχουμε μια χάρτινη ψευτοκυβέρνηση και ψευτοβουλή της οποίας μόνη αποστολή, όντας πλήρως Μνημονιακή και υποταγμένη, είναι να αποτελεί το κάστρο-προπύργιο-προπέτασμα εξουσίας του Ολλανδού και τίποτα άλλο.

          Οι εκλογές που την ανέδειξαν είναι νοθευμένες με πολλούς τρόπους και άρα μπορούν να προσβληθούν.

          Όμως το γεγονός παραμένει ότι κάθε δικαστική διαδικασία προσβολής των εκλογών είναι αρκετά χρονοβόρα χωρίς να διακόπτει/ανακόπτει την λειτουργία του μηχανισμού που έχει λάβει εξουσία από αυτές, ώστε να μας είναι άχρηστη ως εργαλείο βραχυπρόθεσμα, τώρα που θα γίνονται οι κατασχέσεις και ό,τι άλλο επιβάλλουν με ιλιγγιώδη ταχύτητα διότι ξέρουν ότι δεν έχουν πολύ χρόνο.

          Πριν λοιπόν ασχοληθούμε με το κύρος των εκλογών, πρέπει να συνειδητοποιήσουμε και να μάθουμε από τα λάθη τακτικής που σημειώθηκαν με αυτές τις εκλογές, και να συνειδητοποιήσουμε γιατί ήταν τόσο σημαντικό να μην δοθεί έδαφος στην προπαγάνδα της αποχής :

          Όπως είχαμε προειδοποιήσει, η αποχή δεν έχει λειτουργήσει ως στοιχείο απονομιμοποίησης ούτε ως οποιοδήποτε είδους πρόσχωμα ή ανάχωμα στην επίθεση κατά ζωής και περιουσίας μας που θα ξεκινήσει το αργότερο τον Οκτώβριο.

          Αντιθέτως, οι επίσημες συζητήσεις γύρω από αυτήν ποικίλλουν από συζητήσεις περί της απογοήτευσης των ψηφοφόρων και την παραίτηση τους από τα κοινά (σε καμία όμως περίπτωση ως επαναστατική ή αντιστασιακή δύναμη ή καν κίνδυνο για την πολιτική σταθερότητα) μέχρι συζητήσεις περί των δήθεν ανενημέρωτων των εκλογικών καταλόγων (κάτι που είναι μύθος και όχι πραγματική κατάσταση), της μετανάστευσης και της οικονομικής ανεπάρκειας των ψηφοφόρων να μεταβούν στον τόπο άσκησης των εκλογικών τους Δικαιωμάτων και βεβαίως περί της αδιαφορίας τους για τα κοινά (πήγαν εκδρομή, παραλία, κυριακάτικο περίπατο).

          Δηλαδή, όπως είχαμε προείπει και προειδοποιήσει, η αποχή ως ποσοστό επιδέχεται (και από τον ίδιο τον εκλογικό νόμο) πολλές εξηγήσεις εκ των οποίων η πιο δόκιμη μιλάει για απόρριψη μέσω παραίτησης και υποταγής και καμία απολύτως για κίνδυνο κοινωνικής ή άλλης αναταραχής, πόσο μάλλον αντίστασης.

          Μυθεύματα που κυκλοφόρησαν πολύ τις περασμένες ημέρες του τύπου “τους κάναμε ρόμπα/ρεζίλι των σκυλιών“, “τους φοβίσαμε“, “στείλαμε μήνυμα απαξίωσης“, κ.ά. κατέπεσαν πλήρως διότι ούτε γελοιοποίηση συνέβη (όπως π.χ. η γελοιοποίηση των δημοσκόπων κατά το Δημοψήφισμα της 5-7-2015 η οποία όντως έγινε) ούτε βεβαίως υπάρχει αποδοχή ή έστω συζήτηση σοβαρή (δηλαδή που να μεταφράζεται σε πράξεις που να απορρέουν από αυτήν) της όποιας απαξίας.

          Αντιθέτως, υπήρξε πανηγυρισμός και ενθουσιασμός από το δίδυμο Τσίπρα-Καμμένου και χαρές από τα νεκραναστημένα Μνημονιακά ζόμπι ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ και Λεβέντη.

          Αντιθέτως, ο Λαός είναι αυτός που τώρα θα εξαναγκαστεί να παίρνει στα σοβαρά καρικατούρες σαν τον Λεβέντη και τον Καμμένο ή τους Γεννηματά /Θεοδωράκη αναμένοντας την κάθε μια τους δήλωση/ψήφο στην βουλή με ανησυχία ή και αγωνία.

          Και αυτό γιατί απαξιώνεται μόνο αυτός του οποίου οι πράξεις δεν έχουν δυνατότητα άμεσης παρέμβασης/ανακοπής/παύσης/ανατροπής στην δράση κάποιου άλλου, ιδιαιτέρως δε όταν αυτός ο κάποιος ισχυριζόταν ότι θα προκαλούσε συγκεκριμένα αποτελέσματα /αντιδράσεις /αναταράξεις και τελικά δεν πέτυχε τίποτα από αυτά που υποσχόταν.

          Διπλή απαξίωση έχει αυτός που επιφέρει το αντίθετο αποτέλεσμα από τον δεδηλωμένο στόχο του όπως συνέβη στην περίπτωση της αποχής.

          Για να μπορέσουμε να ανασυνταχθούμε ως Ελληνικός Λαός με ταχύτητα και να αντιμετωπίσουμε όλα αυτά που μας έχουν ετοιμάσει και που θα περάσουν χωρίς καν την αντίσταση που υπήρχε στην προηγούμενη βουλή, όσο μηδαμινή και αν ήταν, πρέπει να δούμε την πραγματικότητα κατάματα και να μάθουμε /αντιδράσουμε βάσει αυτής :

          Όπως είχαμε προειδοποιήσει, αποχή χωρίς ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΕΣ παράλληλες ενέργειες για παρεμπόδιση της διεξαγωγής των εκλογών ώστε να μην ολοκληρωθούν και να μην παράγουν εκλογικό αποτέλεσμα είναι κοινωνική και πολιτική και Πολιτειακή αυτοκτονία του εκλογικού σώματος, διότι αφήνει το πεδίο ελεύθερο στο να εκπροσωπούνται οι δυνάμεις που δημιουργούν και επιφέρουν κάθε παρανομία και κάθε κατάσταση /συναίσθημα που οδηγεί κάποιον στην αποχή.

          Δηλαδή, όσοι απέχατε, λαμβάνοντας υπ’ όψιν ότι συγκεκριμένοι θιασώτες πανηγυρίζουν για το ποσοστό της αποχής ως εκπροσωπόν το απορριπτικό “ΟΧΙ” του Αντιμνημονιακού μπλόκ, αφήσατε να βγάλει κυβέρνηση το Μνημονιακό “Ναί”, λέγοντας σας ταυτόχρονα ότι είστε είτε παροπλισμένοι λόγω κατάθλιψης /διαταραγμένης αντίληψης είτε πολιτικά αδιάφοροι (“απολιτίκ“).

          Επιχαίρουν, δηλαδή όλοι οι Μνημονιακοί που οι Αντιμνημονιακοί έκαναν στο πλάι, άνοιξαν τον δρόμο και έδεσαν τα σκυλιά και τους είπαν περάστε.

          Αυτό λέει η πραγματικότητα διότι όσο και να συζητάτε μεταξύ σας πόσο πολύ κερδίσατε, δεν θα μπορέσετε να χρησιμοποιήσετε την ίδια την αποχή για να σταματήσετε έστω και μια προτασούλα /υποπαράγραφο από το Μνημόνιο Γ΄ αποκλειστικά και μόνο από εκλογική σας συμπεριφορά.

          Οι ακροδεξιοί όμως, οι κεφαλαιοκράτες και οι “μένουμε Ευρώπη” έδωσαν με την ψήφο τους την διεθνώς νομιμοποιημένη (όσο και αν θέλουμε να το αρνηθούμε) άδεια να ολοκληρώσουν την Γενοκτονία που όλοι εμείς, απέχοντες και συμμετέχοντες Αντιμνημονιακοί καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε με ασφυκτικά χρονικά περιθώρια επειδή εσείς το επιτρέψατε με την ιδιωτική σας (με την αρχαία έννοια) πολιτική συμπεριφορά.

          Επιχειρήματα του τύπου εάν δεν υπήρχε η αποχή μπορεί να έπαιρναν περισσότερα το ΣΥΡΙΖΑ και η ΝΔ καταπίπτει ως βλακώδες (με την νομική έννοια του όρου) διότι εάν υποθέσουμε ότι η αποχή ήταν πολιτικής φύσεως όπως υποστηρίζετε και απορριπτική όλων των κομμάτων, τότε εάν είχατε προσέλθει στις κάλπες δεν θα είχατε ρίξει έγκυρη ψήφο σε κανένα Μνημονιακό κόμμα και αυτή την στιγμή θα είχαμε πολύ καλύτερες συνθήκες στην κατανομή δύναμης Μνημονίου-Αντιμνημονίου εντός βουλής το οποίο θα σήμαινε ότι οι εφαρμοστικοί νόμοι του Μνημονίου δεν θα μπορούσαν να περάσουν εύκολα, γρήγορα και με διαδικασίες εξπρές και κεκλισμένων των θυρών χωρίς να υπάρχουν τόσα προβλήματα και τόση φασαρία/δημοσιότητα που να τους καθιστούσε πολιτικά τοξικούς (αυτό δηλαδή το οποίο έριξε την προηγούμενη κυβέρνηση και ο λόγος που επεδίωξαν και πέτυχαν με αυτές τις εκλογές, με την δική σας άδεια, να καθαρίσουν την βουλή από κάθε Αντιμνημονιακή δυνατότητα).

          Το επιχείρημα ότι “δεν αναγνωρίζω τις εκλογές απέχοντας όπως δεν αναγνωρίζω τους φόρους μη πληρώνοντας τους” είναι λάθος λογικής διότι πρόκειται για δύο εντελώς διαφορετικές καταστάσεις που βασίζονται σε εντελώς διαφορετική νομική, Συνταγματική αλλά και ουσιαστική βάση :

          Όταν δεν πληρώνεις έναν φόρο διότι δεν τον αναγνωρίζεις (όπως έχουμε όλοι μας πράξει σε μεγάλο βαθμό και εμείς οι Γεριτσίδου δημοσίως και επίσημα), κατ’ αρχάς αποδυναμώνεις τον αντίπαλο διότι του στερείς χρήμα (δηλαδή δύναμη που θέλει να σου την πάρει) το οποίο κρατάς εσύ αν υποθέσουμε ότι το έχεις και κατά δεύτερον διαφυλάσσεις το Δικαίωμα σου να προσβάλλεις τον νόμο που επιβάλλει τον φόρο διότι εμπράκτως, με πράξη που δεν μπορεί να ερμηνευθεί αλλιώς, τον έχεις αμφισβητήσει.

          Στις εκλογές εάν δεν δώσεις την ψήφο σου απέχοντας ενδυναμώνεις τον αντίπαλο, δίνοντας του περισσότερη εξουσία και δύναμη (σε αντίθεση με την περίπτωση των φόρων) ενώ η πράξη σου μπορεί να ερμηνευθεί με χίλιους δυό διαφορετικούς τρόπους και ενώ η ερμηνεία της αμφισβήτησης της νομιμότητας λόγω μη συμμετοχής ΔΕΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΟΜΟ ΟΠΩΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΑΡΝΗΣΗΣ ΠΛΗΡΩΜΗΣ ΦΟΡΟΥ ΜΕ ΣΥΝΟΔΕΥΟΜΕΝΟ ΕΓΓΡΑΦΟ.

          Δηλαδή, η αμφισβήτηση μέσω άρνησης συμμετοχής στις εκλογές δεν αναγνωρίζεται από τον νόμο ούτε και αν γίνει με συνοδευόμενο έγγραφο.

          Όσοι λοιπόν πιστέψατε σε κάτι τέτοιο από όλους αυτούς που λύσσαξαν με πολιτικές φανατισμού και πόλωσης και διχασμού του Αντιμνημονιακού “ΟΧΙ” να σας πείσουν για κάτι τέτοιο, σας κορόιδεψαν και σας εξαπάτησαν, και βεβαίως θα πάρουν και την ανάλογη αμοιβή από τα αφεντικά τους για τα οποία δούλεψαν όπως και όταν διέλυσαν με αντίστοιχες μεθόδους τους Αγανακτισμένους.

          Θα είναι όμως μια νίκη μας :

* Εάν από όλη αυτή την διαδικασία καταλάβετε ότι εάν θέλετε να σταματήσουν αυτές οι εκλογές, αυτές οι κυβερνήσεις και αυτές οι νόθες από κάθε άποψη καταστάσεις θα πρέπει να καταστρέψετε την διαδικασία, ΟΧΙ ΝΑ ΑΠΕΧΕΤΕ από αυτήν.

* Εάν συνειδητοποιήσετε ότι τώρα θα πρέπει όλοι μαζί να καταστρέψουμε το μόρφωμα αυτό που μέσω της αποχής και της νοθείας (που θα αναλύσουμε σε επόμενο άρθρο) ορθώνεται απέναντι μας.

          Πλέον εφ’ όσον ο μόνος δρόμος που υπάρχει μπροστά μας ως αντίδραση με τα χρονικά όρια όπως συμπτύχθηκαν λόγω του εκλογικού αποτελέσματος θα πρέπει όλοι μαζί να συνενωθούμε για ΕΜΠΡΑΚΤΗ όχι μόνο ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΕΠΙΘΕΣΗ ΚΑΤΑ ΟΛΩΝ ΠΟΥ ΟΡΘΩΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΕΤΕ ΩΣ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΥΣ, ΚΑΤΟΧΙΚΟΥΣ, ΔΩΣΙΛΟΓΟΥΣ, ΠΡΟΔΟΤΕΣ, κ.ο.κ.

          Και βεβαίως όχι με πορείες -περίπατο ή το συνηθισμένο θεατράκι όπου πηγαίνουμε στα ΜΑΤ περιμένοντας πότε θα δεήσουν να μας ψεκάσουν για να διαλυθούμε τρέχοντας, αλλά με σοβαρή και αποφασισμένη δράση για να φέρουμε την Επόμενη Ημέρα.

          Και κάθε εγκάθετος ανάμεσα μας που θα μας πουλήσει άσφαιρη αντίσταση (δηλαδή πράξεις που σε καμία περίπτωση δεν παρεμποδίζουν τον αντίπαλο έμπρακτα αλλά αντιθέτως τον ενδυναμώνουν) για να μας αποτρέψει από πραγματική και απειλητική για τον εχθρό δράση θα πρέπει να απομονώνεται όπως ο αστυνομικός με πολιτικά στην διαδήλωση και ο χαφιές ανάμεσα μας :

          Και θα πρέπει να ξεκινήσουμε αυτό το ξεσκαρτάρισμα παρακολουθώντας τις πράξεις και τις ενέργειες, και τον πρότερο βίο τους και τις διασυνδέσεις τους, αυτών που λυσσαλέα προπαγάνδισαν υπέρ της αποχής. Μετριούνται στα δάχτυλα και ήταν εξαιρετικά θορυβώδεις μέχρι σήμερα με τον παραλογισμό και την παραπλανητική προπαγάνδα τους :

          Τουλάχιστον στις περιοχές που σημείωσαν αποχή πολύ πιο πάνω από 51% πρέπει να απαιτήσουμε από αυτούς τις ακυρωτικές πράξεις των αποτελεσμάτων που υπόσχονταν και την επανάληψη των εκλογών.

          Αυτά για σήμερα. Συνέχιση του απολογισμού στις επόμενες ημέρες.

 
 
Crimes Against Greeks.com (2015)