Όπως ορίσαμε ποιοι είναι Λαός για να μπορέσουμε κατόπιν να ορίσουμε τί πραγματικά είναι η Λαϊκή περιουσία, έχει έρθει η στιγμή να ορίσουμε ευθαρσώς και ξεκάθαρα ποιοι δεν αποτελούν μέλη του Λαού (σε αυτή την περίπτωση του Ελληνικού Λαού) ακόμα και όταν φέρουν Ελληνική αστυνομική ταυτότητα (δηλαδή τυπικά έχουν Ελληνική Υπηκοότητα). Και αυτό γιατί στην συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων και κυρίως εκ φύσεως, όσοι δεν είναι μέρος ενός Λαού με τον οποίο όμως συνυπάρχουν και έχουν οικονομικές και άλλες σχέσεις είναι εχθροί του.

          Πώς ορίζουμε τον εχθρό του Λαού; Είναι όποιος αναπτύσσεται και υπάρχει εις βάρος του Λαού και η ύπαρξη του απομυζά πόρους και προκαλεί καταστάσεις κοινωνικοοικονομικοπολιτικές που είναι από αρνητικές έως καταστροφικές και επικίνδυνες για την μελλοντική διατήρηση, ανάπτυξη, εξάπλωση και κυρίως ευημερία του Λαού αυτού.

          Όπως γίνεται κατανοητό, ο ορισμός που συζητάμε αφορά κάθε Λαό, εμείς όμως θα συζητήσουμε ειδικά και μόνο για τον Ελληνικό Λαό του οποίου οι περισσότεροι αποτελούμε μέρος.

          Δεν είναι λοιπόν Λαός όποιος είναι υπεράνω (είτε ουσιαστικά και άτυπα είτε ουσιαστικά και τυπικά) κάθε νόμου που αφορά και στον οποίο υπόκειται ο Λαός: όποιοι τυγχάνουν αντικείμενα φωτογραφικής/ευνοϊκής νομοθεσίας με σκοπό τον προσπορισμό κέρδους ή την απαλλαγή από τα φορολογικά Συνταγματικά βάρη που τους αντιστοιχούν στην επιχειρηματική τους δραστηριότητα ή λόγω επαγγέλματος ή αξιώματος. Σε αυτό δεν περιλαμβάνεται ευνοϊκή νομοθεσία που αφορά ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, ομάδες που προστατεύονται επειδή αποτελούν το μέλλον του Λαού πληθυσμιακά (όπως ανήλικοι, πολύτεκνοι, μονογονεϊκές οικογένειες, κλπ), ομάδες που προστατεύουν/εξασφαλίζουν την ακεραιότητα του Λαού (όπως πυροσβέστες, στρατός, ιατρικό σώμα, αστυνομία εκτός των σωμάτων καταστολής του Λαού, κλπ) και γενικότερα ομάδες οι οποίες εμπράκτως και με την προσωπική ενασχόληση /εργασία τους προσφέρουν έργο ζωής και ασφάλειας υπέρ του Λαού.

          Αντιθέτως, με τις ευνοϊκές αυτές νομοθεσίες, αυτοί που δεν είναι Λαός απομυζούν πόρους, κεφάλαια, εργατικό δυναμικό και προστατεύονται από κάθε είδους επαγγελματικού ρίσκου το οποίο μεταθέτουν στις πλάτες του Λαού μέσω ειδικών συμφωνιών με την εκάστοτε μη-Λαϊκή κυβέρνηση: στην περίπτωση του Ελληνικού Λαού, δεν αποτελούν μέρος του κάθε λογής ‘επιχειρηματίες’ εργολάβοι/ανάδοχοι έργων (συμπεριλαμβανομένου κάθε μέλους μετόχου/διοικητικού συμβουλίου και άλλων παραγόντων των εταιριών αυτών μέσω των οποίων επιδίδονται σε αυτές τις αντι-λαϊκές κερδοσκοπικές δραστηριότητες), τραπεζίτες/μέλη ΔΣ τραπεζών και διάφοροι συναφείς κύριοι ιδρυμάτων του χρηματοπιστωτικού συστήματος, εφοπλιστές, βιομήχανοι, ομιλάρχες, ιδιοκτήτες ΜΜΕ, ιδιοκτήτες αθλητικών ομάδων/ομίλων, κλπ.

          Επίσης δεν αποτελούν μέρος του Λαού όλοι όσοι επιδίδονται σε κάθε διαδικασία που καθιστά δυνατή την δραστηριότητα των ανωτέρω: όσοι χρησιμοποιούν διοικητικές και κυβερνητικές θέσεις, δικαστικές θέσεις, θέσεις της εισαγγελίας και της αστυνομίας κατά παράβαση του Όρκου τους για προάσπιση και υπηρεσία των συμφερόντων του Λαού, έχουν καταλάβει θέσεις αιρετές ή μέσω διορισμού με απάτη και ψεύδη για να επιδοθούν στην επιβολή και διαιώνιση του παρασιτισμού της ανωτέρω ομάδας και όσοι νομοθετούν με σκοπό να περιορίσουν (δηλαδή να τους ‘δέσουν’ τα χέρια σε) όσους επιθυμούν να προασπίσουν τα συμφέροντα του Λαού. Στην περίπτωση του Ελληνικού Λαού δεν αποτελούν μέρος του βουλευτές, υπουργοί, πρωθυπουργοί, ΠτΔ, ΝΣΚ, ΣτΕ, ΕΣΚ, Δημόσιοι Υπάλληλοι οι οποίοι υπακούν σε προδήλως αντισυνταγματικές και αντιλαϊκές εντολές χωρίς καμμία αντίδραση, δικαστικοί που αρνούνται να εξασκήσουν το καθήκον τους της Συνταγματικής δοκιμασίας κάθε νόμου και διάταξης σε κάθε βαθμό δικαστηρίου κατά την διάρκεια των κρίσεων τους (παρεμπιπτόντως), συμβολαιογράφοι που ‘κάνουν την δουλειά τους’ χωρίς να ασκούν το καθήκον τους να μην συνεργάζονται/να μην αναλαμβάνουν προδήλως αντισυνταγματικές και εξοντωτικές προς τον Λαό αναθέσεις (πόσο μάλλον να επιδίδονται οι ίδιοι σε απάτες και παραδικαστικά κυκλώματα κλοπής ιδιωτικής ή Δημόσιας Λαϊκής περιουσίας), ιδιωτικοί υπάλληλοι οι οποίοι δίνουν την εργασία τους ή την ευρεσιτεχνία τους ή την τεχνογνωσία τους για την καταβαράθρωση των Λαϊκών συμφερόντων και την προάσπιση των συμφερόντων της μη-λαϊκής ομάδας (όπως φοροτεχνικοί, σύμβουλοι επιχειρήσεων, νομικοί, λογογράφοι, δημοσιογράφοι, στελέχη-υπάλληλοι σε ΜΜΕ που δέχονται να συμμετέχουν σε παραπληροφόρηση, απόκρυψη πληροφοριών και προπαγάνδα, ερευνητές, κλπ).

          Επίσης δεν αποτελούν μέρος του Λαού ομάδες οι οποίες είναι υπεράνω του φορολογικού και δικαστικού συστήματος  που ισχύει για τον Λαό: αυτοί δηλαδή που φοροδιαφεύγουν ‘νόμιμα’ ή ακόμα και όταν επιδίδονται σε παράνομη συμπεριφορά δεν τιμωρούνται είτε αυτό αφορά απόκρυψη εσόδων, μαύρο χρήμα (από παράνομες δραστηριότητες όπως όπλα, πορνεία, ναρκωτικά), σορτάρισμα, τραπεζικό έγκλημα και απάτη, ‘φάγωμα’ διαφόρων δημοσίων αποθεματικών και κεφαλαίων (Ταμεία, Δημόσια Ταμεία, φόροι, εισφορές, επιδοτήσεις, επιχορηγήσεις, ανακεφαλαιοποιήσεις, κλπ) ή πόρων/υποδομών, σύσταση καρτέλ και μονοπωλίων, κλπ.  Όλα αυτά τα άτομα, ακόμα και στην εξαιρετικά σπάνια περίπτωση που καταλήγουν να καταδικαστούν για κακουργήματα που επισύρουν ποινές κάθειρξης για τον Λαό, αποφεύγουν την έκτιση της ποινής ή τους γίνεται εξαιρετικά ευνοϊκή μεταχείριση για ‘ανθρωπιστικούς’ λόγους.  Επιπλέον, οι ποινές χαρίζονται πολύ σύντομα (μόλις φύγει από την δημοσιότητα το θέμα) ενώ για τους ολίγους οι οποίοι για στρατηγικούς επικοινωνιακούς λόγους μπαίνουν στην φυλακή υπάρχει ειδική πτέρυγα VIP με αντίστοιχες υπηρεσίες.

          Δεν αποτελούν επίσης μέρος του Λαού άτομα που μεταχειρίζονται θέσεις πανεπιστημιακές, καλλιτεχνικές και γενικώς θέσεις πολιτισμού, επιστήμης και έρευνας εις βάρος του Λαού και υπέρ της προάσπισης της παρασιτικής ομάδας που έχουμε περιγράψει: άτομα που παραχαράσσουν την Ιστορία, υποβιβάζουν το πολιτισμικό/πολιτιστικό επίπεδο με παραγωγή αντικειμενικά άτεχνων και άνευ περιεχομένου αντικειμένων που δεν παραπέμπουν ούτε παρακινούν τον Λαό να γνωρίσει περαιτέρω και να ασχοληθεί με τις Τέχνες, τον Πολιτισμό, την Ιστορία και την κριτική σκέψη. Δεν αποτελούν μέρος του Λαού άτομα που διαταράσσουν και παραχαράσσουν τις επιστήμες υπέρ συμφερόντων της παρασιτικής αυτής μη λαϊκής ομάδας ή υπέρ άλλων Λαών. Δεν αποτελούν μέρος του Λαού άτομα που με το πρόσχημα παραγωγής τέχνης διαφθείρουν και τραυματίζουν μέρος ή σύνολο του Λαού με τραυματικές εικόνες εντυπωσιασμού και διαστροφής απλά και μόνο με σκοπό το σοκ και τις επιπτώσεις του και όχι την καλλιέργεια, διδαχή και ανάπτυξη του Ανθρώπου. Στην περίπτωση του Ελληνικού Λαού τέτοια άτομα είναι πανεπιστημιακοί, ακαδημαϊκοί και καλλιτέχνες που έχουν συμβάλλει στην διάβρωση της Συνταγματικής και Ανθρωπιστικής συνείδησης, στην παραχάραξη της Ελληνικής Ιστορίας προς εξυπηρέτηση συμφερόντων άλλων κρατών και συστημάτων, ‘καλλιτέχνες’ που στόχο έχουν την γελοιοποίηση και υπονόμευση της φυσιολογικής επαφής με την κουλτούρα, παραδόσεις, ρίζες και υφή του Ελληνικού Λαού ώστε να εμπνεύσουν στον Ελληνικό Λαό ντροπή, μίσος και αποστροφή για την ίδια του την Ταυτότητα και Υπόσταση (κάτι που εξυπηρετεί στην αποδόμηση του κοινωνικού Ιστού και σε δεύτερο χρόνο την ακεραιότητα του Ελληνικού Κράτους) και κάθε είδους απολογητή και υποστηρικτή όποιας κυβέρνησης εξυπηρετεί κατά παράβαση των Συνταγματικών Επιταγών και των πρόδηλων Λαϊκών συμφερόντων τα συμφέροντα της μη λαϊκής παρασιτικής ομάδας.

          Όπως διαφαίνεται, εκ φύσεως κάθε ένας και κάθε ομάδα που έχει αποστασιοποιηθεί όπως περιγράψαμε ανωτέρω από τον Λαό είναι και εχθρός του εκ φύσεως: ο μόνος λόγος αποστασιοποίησης από τον Λαό είναι προς εκμετάλλευση του, η οποία εκμετάλλευση αυτοδικαίως συμπεριλαμβάνει και την καταστολή του προς επιβολή των αντιλαϊκών συμφερόντων.  Για αυτό και σε ένα τεράστιο ποσοστό όλοι αυτοί οι μη λαϊκοί συναγελάζονται και διαμορφώνουν δίκτυα και μορφώματα ώστε να αυξήσουν την επιρροή τους επί του Λαού. Για αυτό και χρειάζονται τον νεποτισμό και την μαφιόζικου τύπου υποταγή και αφοσίωση μεταξύ τους ενάντια στον Λαό: κόμματα, καρτέλ, συγγενικές σχέσεις, περιορισμός/περιχαράκωση όλων τους στην ανώτατη κοινωνική τάξη με μορφή κάστας, και ταυτόχρονη διατήρηση ‘μπιστικών’ σε κάθε άλλη κοινωνική τάξη με αντίστοιχο νεποτισμό και απαίτηση αφοσίωσης και τυφλής υποταγής, είναι οι βασικοί κανόνες και μεθοδολογία της διαιώνισης τους.

          Ποιος λοιπόν είναι ο εχθρός του Λαού; Ο εκμεταλλευτής του και όσοι δέχονται συνεργασία με τον εκμεταλλευτή αυτό, από τον δωσίλογο της Κατοχής στον κομματικό ακόλουθο με την κομματική ταυτότητα passe-partout στον Μνημονιακό, Φιλελεύθερο και κακώς εννοούμενο Ευρωπαϊστή.

 
 
Crimes Against Greeks.com (2015)