της Όλγας και Τάνυας Γεριτσίδου

Αυτές τις ημέρες με έξαρση, αλλά και γενικότερα παγίως, υποθέσεις τεράστιας ζημίας του Ελληνικού Δημοσίου, της Ελληνικής ασφάλειας και/ή άμυνας, της Ελληνικής διοίκησης και βεβαίως των Ελλήνων Πολιτών παντοιοτρόπως, δεν διώκονται ούτε βεβαίως εξετάζονται με επίκληση διαφόρων διατάξεων περί παραγραφής των Εγκλημάτων.

Την στιγμή που Έλληνες Πολίτες που δεν φέρουν αξίωμα ή επώνυμο του καρτέλ που έχει σχηματίσει το πολιτικό και μεγαλο-επιχειρηματικό προσωπικό στην χώρα διώκονται με περιόδους παραγραφής 20ετίας για συγκριτικά ευτελή ποσά (τα οποία τις περισσότερες φορές έχουν περισσότερο τον χαρακτήρα χαρατσιού και όχι την κατανάλωση υπηρεσιών ή αγαθών ή οφείλονται σε/προκαλούνται από προπαρασκευαστικές ενέργειες των κυβερνώντων), τα πραγματικά μεγάλα ποσά υπεξαιρέσεων, κατασπατάλησης, μιζών, μονοπωλίου, αθέμιτου πλουτισμού, πλουτισμού από παράνομο εμπόριο απαγορευμένων ή επικινδύνων αγαθών, ειλωτείας και φοροκλοπής/φοροδιαφυγής παραμένουν στο απυρόβλητο: είτε λόγω παραγραφής είτε λόγω θεσπισμένου νόμου περί ακαταδίωκτου είτε λόγω … ελλείψεως προσωπικού (!).

          Η ανωτέρω κατάσταση είναι μέρος της επίθεσης στο ηθικό του Ελληνικού Λαού, καθ’ ότι τους δείχνεται ότι επικρατεί η ανομία στους νεποτιστικούς κύκλους, οι οποίοι παραμένουν και θα παραμείνουν υπεράνω του Νόμου με την ίδια στρεβλή λογική που σε παλαιότερες εποχές οι πολιτικοί αρχηγοί σε πολέμους δεν έφεραν ευθύνη για τους πολέμους που προκαλούσαν.

Αυτό βεβαίως κατέπεσε τουλάχιστον εν μέρει με τις δίκες της Νυρεμβέργης.

          Αντιστοίχως, και το τωρινό ακαταδίωκτο αυτών των οικονομικών πολέμων με τα ειδεχθή οικονομικά εγκλήματα που οδηγούν σε πραγματική απώλεια ποιότητας ζωής, ζωής και περιουσίας των Λαών και ειδικότερα του Ελληνικού Λαού που μας αφορά αυτή την στιγμή, θα καταπέσει προς μεγάλη έκπληξη των πρώτων νεποτιστών που θα διωχθούν για αυτά.

          Στην Ελλάδα, είναι σχετικά εύκολο να επιτευχθεί αυτό χωρίς καν ανάγκη αλλαγής των βασικών Δικαιϊκών αρχών:

είναι σαφές και εγκαθιδρυμένο τουλάχιστον από την εποχή της Μεταπολίτευσης ότι αποφάσεις και νόμοι επιβεβλημένοι από ένα παράνομο καθεστώς κυβέρνησης και διοίκησης παύουν να ισχύουν με την Παλινόρθωση της νομιμότητας. Κάθε δε προθεσμία παραγραφής αρχίζει να μετράει από την ημέρα της εγκαθίδρυσης του Νόμιμου Καθεστώτος ασχέτως της ημερομηνίας τέλεσης του εγκλήματος.

          Βλέπουμε λοιπόν ότι, με την προϋπόθεση ότι έχει υπάρξει κάθαρση στο δικαστικό και πολιτικό προσωπικό της Χώρας (ό,τι και αν αυτό συνεπάγεται ή απαιτεί για να επιτευχθεί) όλα τα εγκλήματα που δήθεν έχουν μπει στο συρτάρι ή στο αρχείο τουλάχιστον από την εποχή των μνημονίων και την προπαρασκευή τους βγαίνουν άμεσα και χωρίς δικαίωμα επίκλησης παρελθούσης παραγραφής.

          Βεβαίως, το ανωτέρω θα αποτελούσε μια άμεση θεραπεία που όμως δεν θα ήταν επαρκής ούτε βιώσιμη για μελλοντικά αντίστοιχα εγκλήματα.

Επαρκής και βιώσιμη θα είναι μόνο στην περίπτωση που, με την ανατροπή του τωρινού καθεστώτος εισέλθουμε σε μια μεταβατική περίοδο που στρατευμένα και με χρονοδιάγραμμα οδηγεί σε ΑμεσοΔημοκρατική Κρατική διοίκηση, διακυβέρνηση και κυβέρνηση.

          Ο λόγος που είναι απαραίτητη η Άμεση Δημοκρατία να αντικαταστήσει την Αντιπροσωπευτική είναι για να μην ξανα-υπάρξουν κατ’ αρχάς νομοθετήματα τύπου άρθρου 86Σ και άλλα απαράδεκτα ακαταδίωκτα που αφειδώς έχει μοιράσει δεξιά και αριστερά στους δικούς του το τωρινό καθεστώς, εκμεταλλευόμενο την φίμωση του Λαού, τον πολιτικό αφοπλισμό του και την λευκή επιταγή που επιβάλλει η Αντιπροσωπευτική Δημοκρατία.

          Σε καθεστώς ΑμεσοΔημοκρατικού Ανθρωποκεντρισμού που εμείς πρεσβεύουμε, αυταποδείκτως προκύπτει από ό,τι έχουμε ήδη περιγράψει από τα συστήματα διοίκησης και διακυβέρνησης αλλά και αυτοκάθαρσης του Κράτους ότι τέτοια φαινόμενα δεν έχουν καν έδαφος πρόσφορο στο να εκδηλωθούν ενώ ‘λευκή επιταγή’ δεν δίνεται σε κανέναν και για τίποτα.

          Η συμβολή στα κοινά συνεπάγεται αυτοδικαίως και άνευ εξαιρέσεων και την πλήρη ευθύνη ατομικά και προσωποπαγώς των πράξεων καθενός Πολίτη ενώ οι αποφάσεις εκλαμβάνονται συλλογικά και δεν αποτελούν μέρος των καθηκόντων κανενός ατόμου που έχει διοικητική θέση για όσο την έχει.

          Η μετάβαση σε ένα τέτοιο ΑμεσοΔημοκρατικό καθεστώς όπως το Ανθρωποκεντρικό που πρεσβεύουμε και προτείνουμε εμείς μπορεί να γίνει εύκολα και πολύ ομαλά με την ίδια αστραπιαία εναλλαγή που επιβλήθηκαν και τα Μνημόνια:

Απλώς αντί να ψηφίσουν 300 εξωνημένοι ‘αντιπροσωπεύοντας’ περίπου 11 εκατομμύρια θύματα, θα ψηφίσουν οι Πολίτες με πλήρη Πολιτικά Δικαιώματα σε ένα καθολικό Δημοψήφισμα όπου θα εγκριθεί η αλλαγή του Πολιτεύματος από Αντιπροσωπευτική  Δημοκρατία σε Άμεση Δημοκρατία και ταυτόχρονα θα ψηφίσουν τα Ατομικά Ανθρώπινα  Δικαιώματα ως αναλλοίωτα ενώ τα άρθρα του Συντάγματος περί Πολιτεύματος και Δικαιωμάτων Βουλευτών, ΠτΔ, Κυβέρνησης και άλλων υπο-ομάδων θα ανασταλλούν.

          Δεν είναι επί του παρόντος άρθρου να περιγράψουμε την πλήρη φόρμουλα μετάβασης από το παρόν σύστημα σε ένα ΑμεσοΔημοκρατικό (είτε είναι ο Ανθρωποκεντρισμός είτε όχι).

Στόχος μας στο παρόν άρθρο είναι να δείξουμε ότι όλα τα δίκτυα και οι προστασίες που οι παρόντες τύραννοι και οι δικοί τους έχουν επιβάλλει φεύγουν και ξεπλένονται άμεσα εν μια νυκτί σαν τα κάστρα τα χτισμένα στην άμμο.

Η δε αλλαγή Πολιτεύματος είναι κάτι το οποίο έχει ξανασυμβεί στην Χώρα μας ουκ ολίγες φορές με αντίστοιχη ταχύτητα.

Όλα λοιπόν είναι εφικτά και τίποτε δεν έχει χαθεί εκτός από τον χρόνο από την ζωή μας που είναι στο χέρι μας να τον προασπίσουμε τώρα.

 
 
Crimes Against Greeks.com (2015)