ΟΙ ΔΕΚΑ ΕΝΤΟΛΕΣ ΩΣ ΝΟΜΙΚΟ – ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ

 Ασχέτως της όποιας υπαρξιακής – ιδεολογικής – θρησκευτικής τοποθετήσεως μπορεί να έχει ο κάθε ένας από εμάς, είναι γεγονός ότι το κείμενο των Δέκα Εντολών, με την τηλεγραφική, ουσιαστικά, απαρίθμηση των βασικών αρχών που πρέπει να διέπουν την καθημερινότητα μας είναι ίσως από τις πρώτες συγκεντρωτικές καταγραφές των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, εάν βέβαια ερμηνεύσουμε τις Εντολές πιστά και όχι κατά το πώς συμφέρει την εκάστοτε θρησκευτική ιερατική τάξη.

Ο λόγος που χρησιμοποιούνται οι Δέκα Εντολές για αυτή την ανάλυση και όχι άλλες καταγραφές νόμου ( όπως π.χ. οι νόμοι του Σόλωνα ή κανόνες της Αθηναϊκής Δημοκρατίας ) είναι διότι ο τρόπος παρουσίασης τους είναι διαχρονικός και είναι εξαιρετικά γνωστές διεθνώς και ιδιαίτερα στις δυτικές κοινωνίες όπου ο Χριστιανισμός και ο Ιουδαϊσμός είναι εξαιρετικά διαδεδομένες θρησκευτικές προσεγγίσεις.

Αυτό που σπανίως λέγεται είναι ότι ουσιαστικά ο Δεκάλογος είναι νομικό κείμενο το οποίο υπερισχύει κάθε άλλου νόμου αφού παρουσιάζεται ως Θεόπνευστος και άρα ανώτερος κάθε νόμου των ανθρώπων. Με την σωστή εφαρμογή, όπως θα αναλύσουμε κατωτέρω για κάθε Εντολή ουσιαστικά έχουμε το πλαίσιο του Ηθικού Νόμου, δηλαδή του νόμου που είναι κατ’ ουσίαν άγραφος ( δηλαδή, δεν γίνεται αναφορά σε αυτόν σε νομικές συζητήσεις/αναλύσεις ) και που διέπει το Διεθνές Δίκαιο ως τέτοιος αφού κάθε μνεία σε ‘ευχέρεια’ νόμου, ‘εύλογο’ περιθώριο, κλπ, επαφίεται στον άγραφο Ηθικό Νόμο του τί είναι αποδεκτό και τί δεν είναι.

Για την ανάλυση αυτή, η οποία είναι αυστηρώς μη θρησκευτική ( secular ), όπου γίνεται αναφορά στον Δεκάλογο στον Θεό θα το ερμηνεύσουμε ως σύμβολο της Απόλυτης, Τέλειας, Ακριβοδίκαιας και Ίσης Κοινωνίας : δηλαδή τον στόχο προς το λεγόμενο ουτοπικό τέλειο σύστημα του οποίου μνεία έκαναν ο Σωκράτης και ο Πλάτωνας.

Ο λόγος που προχωρούμε σε αυτό τον συμβολισμό αντί να δεχτούμε την αναγνώριση της ύπαρξης του Θεού από τον νόμο γενικά ( όπως φαίνεται από την ύπαρξη του θρησκευτικού όρκου που ακόμα και στις περιπτώσεις της μετατροπής του σε πολιτικό, ο ορκιζόμενος ορκίζεται στην συνείδηση του και άρα στην άϋλη αίσθηση του Δικαίου εντός καθ’ ενός από εμάς που ο νόμος θεωρεί ότι όλοι έχουμε de facto ) είναι διότι σε κάθε περίπτωση, οφείλουμε να ερμηνεύουμε κάθε νομικό κείμενο με τρόπο που να είναι αποδεκτό στις θεμέλιες έννοιες του από το σύνολο της Ανθρωπότητας ασχέτως κουλτούρας, θρησκείας και εκπαίδευσης.

Άρα, παίρνοντας την παγκοσμίως αποδεκτή διαχρονικά έννοια ότι ο Θεός ( δηλαδή η έννοια της θεότητας συμβολίζει κάτι που είναι τέλειο ή ανώτερο των ανθρώπων και που έχει την δυνατότητα να προσφέρει στους ανθρώπους τεράστια υπαρξιακή εξέλιξη ) είναι έκφραση της τέλειας, άψογης εφαρμογής των ανθρωπίνων ιδεωδών, μπορούμε να θέσουμε τον ορισμό για την νομική ανάλυση του Δεκαλόγου ότι όπου Θεός εννοούμε τον στόχο της τέλειας ανθρώπινης κοινωνίας όπου αδικία και διαφθορά δεν υπάρχουν, ενώ οι αποφάσεις είναι απόλυτες.

Ας δούμε λοιπόν τί λέει ο Ηθικός Νόμος με την μορφή του Δεκαλόγου έχοντας υπ’ όψη μας όλα τα ανωτέρω.

  1. «Εγώ ειμί Κύριος ο Θεός σου, ουκ έσονται σοι θεοί έτεροι πλήν εμού»

Η συνεχής πορεία προς την τέλεια ανθρώπινη κοινωνία όπου δεν υπάρχει καμμία ανοχή διαφθοράς και αδικίας είναι ο μόνος στόχος που κάθε άνθρωπος πρέπει να υπηρετεί. Κανένας άλλος στόχος ( π.χ. απόκτηση δύναμης, χρημάτων, επιβολής, κλπ εις βάρος των υπολοίπων και των κοινωνιών ) δεν πρέπει να υπηρετείται από κανέναν άνθρωπο.

  1. «Ου ποιήσεις σεαυτώ είδωλον, ουδέ παντός ομοίωμα, όσα εν των ουρανώ άνω και όσα εν τη γη κάτω και όσα εν τοις ύδασιν υποκάτω της γης»

Σε καμμία περίπτωση δεν πρέπει να είναι αποδεκτός ή να ακολουθείται στόχος υλιστικός που να οδηγεί σε άκρατο καταναλωτισμό, ιμπεριαλισμό ή αθέμιτο πλουτισμό. Δηλαδή, η εξυπηρέτηση ειδώλων ( δηλαδή, η αντικατάσταση της ιδεολογίας της απόκτησης μίας τέλειας κοινωνίας για όλους τους ανθρώπους με την ψευδοϊδεολογία της υπερίσχυσης στην τωρινή νοσούσα κοινωνία με την απόκτηση υλικών πραγμάτων ) εις βάρος του υπέρτατου στόχου της εγκαθίδρυσης της τέλειας ανθρώπινης κοινωνίας.

  1. «Ου λήψει το όνομα του Κυρίου και Θεού σου επί ματαίω»

Ο υποκριτικός ισχυρισμός ότι μία πράξη γίνεται για το καλό της ανθρωπότητας ενώ επί της ουσίας αυτό δεν ισχύει, ή ότι η άσκηση εξουσίας γίνεται προς εξυπηρέτηση του στόχου της εξέλιξης της κοινωνίας προς την τέλεια ενώ στην πραγματικότητα προωθείται οπισθοδρόμηση αυτής απαγορεύεται.

  1. «Εξ ημέρας έργα και ποιήσεις πάντα τα έργα σου. Τη δε ημέρα τη εβδόμη σάββατα Κυρίω τω Θεώ σου»

Τα έξη έβδομα του χρόνου σου τα χρησιμοποιείς για να παράγεις έργο ώστε να εξυπηρετούνται οι βασικές βιοτικές ανάγκες, οι τέχνες και οι επιστήμες. Το ένα έβδομο όμως πρέπει να αφιερώνεται στον έλεγχο ότι οι πράξεις οι τελούμενες στο υπόλοιπο του χρόνου εξυπηρετούν και προωθούν τον υπέρτατο στόχο της εξέλιξης της ανθρώπινης κοινωνίας στην τέλεια και κάθε νέα ανακάλυψη και εφεύρεση εφαρμόζεται και χρησιμοποιείται για την περαιτέρω εξέλιξη και απελευθέρωση του ανθρώπου και όχι για νέες μορφές της ίδιας οπισθοδρομικής κοινωνικής εφαρμογής υποδούλωσης, διαφθοράς και ανελευθερίας.

  1. «Τίμα τον πατέρα σου και την μητέρα σου, ίνα ευ σοι γένηται και ίνα μακροχρόνιος γένη επί της γης»

Η συνεχής ανάλυση και μνήμη της ανθρώπινης Ιστορίας και των πράξεων των γενεών που παρήλθαν δίνει την ανεκτίμητη πείρα του ποιες πρακτικές εξελίσσουν την ανθρώπινη κοινωνία προς τον στόχο της τέλειας και ποιες προκαλούν οπισθοδρόμηση και υποβιβασμό αυτής σε βαρβαρότητα και βία. Ο σεβασμός στην γνώση αυτή και η εφαρμογή της ώστε τα ίδια λάθη των παλαιοτέρων γενεών να μην επαναλαμβάνονται από τις νέες ( δηλαδή, απόρριψη των βλαπτικών πολιτικών δια παντός και ενστερνισμός των αποδεδειγμένα στην πράξη θετικών πρακτικών ) συνιστά τιμή της ανθρώπινης κληρονομιάς και εξασφάλιση της ολοένα και ταχύτερης προσέγγισης της τέλειας κοινωνίας που οφείλει να είναι ο στόχος μας σύμφωνα με την Πρώτη Εντολή.

  1. «Ου μοιχεύσεις»

Η διαφθορά, δηλαδή το να παρασύρεις τον εαυτό σου ή άλλους συνανθρώπους σε πράξεις που βλάπτουν το ακριβοδίκαιο, δίκαιο και ισότιμο της κοινωνίας σε κάθε τρόπο εφαρμογής και περίσταση απαγορεύεται. Επίσης, η αθέτηση ή η μη τίμηση του όρκου του καθήκοντος με το οποίο σε εμπιστεύεται η κοινωνία απαγορεύεται σε κάθε περίπτωση από τα χαμηλότερα μέχρι τα υψηλότερα αξιώματα και ρόλους καθ’ ότι η διαφθορά των θεσμών προκαλεί οπισθοδρόμηση στην κοινωνία και εμποδίζει την μετεξέλιξη της σε ακόμα πιο τέλειες μορφές.

  1. «Ου κλέψεις»

Σε καμμία περίπτωση η υποκρισία και/ή η οικειοποίηση έργου, υλικού ή άϋλου, από τρίτους με οποιονδήποτε στόχο δεν είναι αποδεκτή. Η άρνηση απολαβής της αντίδρασης της κοινωνίας, είτε θετικής είτε αρνητικής, από τον πραγματικό δικαιούχο του κάθε έργου και κάθε συνόλου πράξεων οδηγεί στην διαφθορά και στην υποδούλωση/αποδοχή επιβολής από έναν άνθρωπο στον άλλο, κάτι που αποτελεί άμεση κατάλυση της ισονομίας, ισοτιμίας και δικαιοσύνης, και για αυτό απαγορεύεται.

  1. «Ου φονεύσεις»

Ο φόνος ορίζεται ως η χθόνια και επίβουλη ακύρωση της ύπαρξης, φυσικής ή κοινωνικής ή υπαρξιακής, από έναν άνθρωπο σε άλλον ή άλλους για τον στόχο του προσπορισμού άδικων απολαβών που δεν δικαιούται ο φονεύων βάσει των έργων του. Επειδή ο φόνος ακυρώνει στελέχη της κοινωνίας που εν δυνάμει μπορούν να την εξελίξουν σε τελειότερη ενώ ταυτόχρονα καταλύει την ισονομία και δικαιοσύνη, απαγορεύεται. Ο φονεύων οφείλει να λάβει τις δικαίως αναλογούσες συνέπειες, αυστηρά σύμφωνα με το εύρος του τραύματος που έχει προκαλέσει στην κοινωνία. Ο φόνος δεν είναι ποτέ αυτοάμυνα/άμυνα.

  1. «Ου ψευδομαρτυρήσεις κατά του πλησίον σου μαρτυρίαν ψευδή»

Η αλλοίωση της αλήθειας, η παραπληροφόρηση, η απόκρυψη ειδήσεων και κάθε άλλης ζωτικής πληροφορήσεως από την κοινωνία, οδηγώντας την έτσι να λάβει αποφάσεις κατευθυνόμενες και ανελεύθερες που εξυπηρετούν την αυθαίρετη κρίση και βούληση μικρής ομάδας εντός της κοινωνίας αποτελεί άμεση πηγή διαφθοράς και κατάλυσης των θεσμών αφού η απόκρυψη της αλήθειας, ιδίως προ της λήψεως αποφάσεως συνεπάγεται άμεση χειραγώγηση και επιβολή/υποδούλωση των μη σωστά πληροφορημένων μελών της κοινωνίας. Συνεπώς, η ισονομία, ισοπολιτεία και ισοτιμία καταλύονται άμεσα και εμποδίζεται η απόδοση των απολαβών προς τους δικαιούχους. Έτσι ανακόπτεται ή και αντιστρέφεται η εξέλιξη της ανθρώπινης κοινωνίας προς την τέλεια. Άρα, κάθε παραπληροφόρηση ενώπιον της κοινωνίας απαγορεύεται σε κάθε περίπτωση.

  1. «Ουκ επιθυμήσεις πάντα όσα τω πλησίον σου εστί»

Η επιβουλή αφαίρεσης οποιουδήποτε πράγματος υλικού ή άϋλου από αυτά που δικαίως και από τον δικό του κόπο και επένδυση κατέχει και απολαμβάνει απαγορεύεται, διότι αποτελεί πηγή και κίνητρο όλων των άλλων παραβάσεων που περιγράφονται στον Δεκάλογο. Η επιβουλή αφαίρεσης πράγματος/κεκτημένων του συνανθρώπου δεν είναι η πρόθεση απόκτησης ομοίων ή παρομοίων πραγμάτων από ίδιο κόπο και επένδυση. Η επιβουλή αφορά αποκλειστικά και μόνο την πρόθεση αφαίρεσης και στέρησης από τον συνάνθρωπο. Όχι την άμιλλα και την έμπνευση από τον συνάνθρωπο για ίδιες επενδύσεις και επιδιώξεις που δεν αντίκεινται στις θεμελιώδεις αρχές της τέλειας κοινωνίας περί μη διαφθοράς, μη παραπληροφόρησης, μη κλοπής και μη φόνευσης. Επίσης, δεν είναι επιβουλή η πρόθεση αφαίρεσης πραγμάτων ή προνομίων που δεν δικαιούται βάσει του ιδίου κόπου ή επένδυσης ή που αντίκεινται στην ισονομία, ισοπολιτεία και ισοτιμία που οφείλει να διέπει την κοινωνία σε κάθε περίσταση.

   Βλέπουμε ουσιαστικά, με την συζήτηση του Δεκαλόγου που μόλις προηγήθηκε ότι ο κορμός των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων είναι διαποτισμένος άρρηκτα από τον Ηθικό Νόμο και βλέπουμε αυτές τις αρχές να ενυπάρχουν σε κάθε νομοθεσία, και διαχρονικά και διεθνικά ανά τις κουλτούρες, ενώ κάθε σύνολο νόμων που αντίβαινε ή αντιβαίνει τον Ηθικό συναντά αντίσταση και Ιστορικά βλέπουμε ότι εν τέλει καταλύεται.

Συνεπώς, μπορούμε ασφαλώς να πούμε ότι σε κάθε κενό νόμου ( δηλαδή, όπου δεν υπάρχει ακόμα νομοθεσία ή σε περιπτώσεις ακραίες ή ιδιάζουσες για τις οποίες είτε δεν υπάρχει πρόβλεψη νόμου είτε υπάρχει απαίτηση για αλλαγή νόμου ) ο Ηθικός Νόμος είναι αυτός ο οποίος υπαγορεύει το τί χρειάζεται να γίνει, και όσο δεν ακολουθείται η αναταραχή και η αταξία παρατείνεται.

  Ο Ηθικός Νόμος δεν είναι επιεικής ούτε έχει χώρο για συμβιβασμούς/ανοχές όσον αφορά πράξεις και αυτουργούς που βλάπτουν την εξέλιξη της κοινωνίας προς το τέλειο και για αυτό, μπορούμε να ισχυριστούμε επίσης ασφαλώς ότι εντός του Ηθικού Νόμου εμπίπτει σαν ομπρέλα η έννοια της Αγάπης όπως μας παραδίδεται στην Καινή Διαθήκη : αυτός που αγαπάει επιθυμεί την τελειότητα, το καλύτερο για τον συνάνθρωπο του και τον εαυτό του και δεν μπορεί να συμβιβαστεί με την ύπαρξη της δυστυχίας και της αδικίας γύρω του διότι βλάπτεται το περιβάλλον εντός του οποίου καλείται να ζήσει ο ίδιος και όσοι αγαπάει. Η συγχώρεση επέρχεται σε κάθε έναν που επιδεικνύει πραγματική έμπρακτη μετάνοια ( δηλαδή, σε κάθε έναν που απορρίπτει τις βλαπτικές πρακτικές, υιοθετεί τις υγιείς και ταυτόχρονα επενδύει ειδικά στην επανόρθωση του τραύματος που οι βλαπτικές του πρακτικές επέφεραν στην κοινωνία ΧΩΡΙΣ την επιζήτηση επιβράβευσης/απολαβών για αυτόν ) ενώ κάθε μη μετανοών άνθρωπος που εμμένει στις βλαπτικές του πρακτικές ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΤΑΙ ΡΙΖΙΚΑ ΚΑΙ ΑΜΕΤΑΚΛΗΤΑ.

  Για αυτό τον λόγο ο Ηθικός Νόμος είναι που δίνει πάντα το έναυσμα για κάθε Επανάσταση ή Αντίσταση σε ολοκληρωτικά και/ή εξοντωτικά καθεστώτα, άσχετα εάν αυτός παρουσιάζεται αναλόγως της εποχής σε διάφορα συγγράμματα που στηρίζονται είτε σε θρησκευτικές είτε σε πολιτικές είτε σε φιλοσοφικές σχολές σκέψεις : ο κοινός παρονομαστής πάντα είναι οι ίδιες απλές Δέκα Αρχές.

  Βεβαίως είναι στο συμφέρον κάθε εξουσιαστικής τάξης να ερμηνεύει στρεβλά όλες αυτές τις έννοιες, καθ’ ότι γνωρίζουν πολύ καλά ότι η αίσθηση του Ηθικού Νόμου περιορίζει ή ενδυναμώνει την βούληση των υγιών ανθρώπων για διεκδίκηση ή μη διεκδίκηση Δικαιωμάτων και/ή την απαίτηση ή μη της δίκαιας αποζημίωσης για τραύματα που έχουν καταφερθεί εναντίον τους ειδικά και γενικότερα στην κοινωνία.

  Όμως, μία εντελώς ορθολογιστική και τεχνοκρατική ανάλυση όπως η παρούσα η οποία να στηρίζεται μόνο σε κοινώς αποδεκτές προϋπάρχουσες έννοιες όπως μας έχουν παραδοθεί ιστορικά από την Ιστορία της Ανθρωπότητας δεν μπορεί παρά να οδηγήσει στην ανάγλυφη αποτύπωση του πραγματικού Ηθικού Νόμου που είναι ο ακρογωνιαίος λίθος του Ανθρωπισμού.

 
 
Crimes Against Greeks.com (2015)